اخبار > کارکردهای روحانیون درشرایط بحران


کارکردهای روحانیون درشرایط بحران
یادداشتی از حجت الاسلام والمسلمین سید حسین اسحاقی، قائم مقام معاون پژوهش حوزه های علمیه در امور استانها
چاپ
تعداد بازديد
235
تاريخ و ساعت خبر:
٢١:٥٥ - 1399/01/02

  *حجت الاسلام والمسلمین سید حسین اسحاقی، قائم مقام معاون پژوهش حوزه های علمیه در امور استان‌ها

 

 

سئوال : آیا انجام کارهایی چون نظافت و پرستاری و... آن هم با لباس روحانیت، اتهام تظاهر و ریاکاری واستفاده ابزاری توسط  روحانیت را تداعی نمی کند؟

براستی رسالت مدیران وطلاب در این شرایط بحرانی و ایجاد جنگ شناختی توسط دشمن چیست؟ آیا ترویج طب سنتی یا پذیرش هرمسئولیتی است یا اولویت باکارهایی است که مختص اوست و از دیگران ساخته نیست؟ اساسا رسالت طلاب درشرایط بحران چیست وچه نوع خدماتی را باید به عهده بگیرند؟آیا اولویت کاری طلاب این است که با لباس مقدس روحانیت، باک بنزین ماشین ها را پرکنند! نظافت بیمارستان‌ها و خیابان‌ها را تقبل کنند، به ترویج طب سنتی و داروهای گیاهی بپردازند و... یا طلاب آنقدرها بصیر و سیاس هستند که بی­گدار به آب نزنند و لباس مقدس روحانیت را پاس بدارند و درصورت نیاز به این گونه از فعالیت­ها با بررسی همه جانبه  امور اقدام نمایند و خدای ناکرده بی­گدار به آب نزنند! 

نیک می دانیم که رسالت طلاب ورود به عرصه فرهنگی و دینی در قالب مدیریت، تبلیغ، مشاوره، تحقیق و پاسخگویی و آموزش احکام فقهی و ...است. این کارها مسئولیت مستقیم و بالذات آن­هاست و برای کارهای غیرتخصصی و یدی، بدیل و جایگزین وجود دارد. در شرایط کنونی فعالیت­های معمولی کاری نیستند که بر زمین مانده باشند تا لازم باشد یک نیروی جهادی از طلاب آن را بر عهده بگیرد.

با این وصف سزا نیست که طلاب از رسالت اصلی و انتظاری که مردم از آنان دارند غفلت بورزند!؟ ممکن است با انجام کارهای معمولی که خیلی­ها انجام می دهند چنین استنباط شود که این امور حرکات نمایشی یا ناشی از بیکاری طلاب است و دشمن به این شبهات دامن بزند همان طورکه با بی رحمی تمام رواج می دهند که این­ها برای ریاکاری چنین کارهایی انجام می دهند وگرنه چه لزومی به پوشیدن لباس روحانیت وانجام این کارهاست. چرا  گمنام  و ناشناس مثل ائمه اطهار وعلمای سلف به مردم خدمت رسانی نمی کنند!؟ هرچند همه می دانیم که برخی از مشاغل مانند نظامیان و یا خلبانان و پرستاران و... هریک لباس مخصوص بخود دارند و در هنگام حضور در صحنه فعالیت های اجتماعی با همان پوشش ظاهر می شوند و دراین میان هم روحانیت نیز مستثنی نیست و آنان  هم لباس مخصوص به خود دارد و این نشانه اخلاص اوست که باهمان لباس وارد صحنه های مختلف اجتماعی می شود تا به احترام همین لباس مردم به او اعتماد و پذیرای خدمتش باشند و موثرتر بتوانند عمل کنند. چنانچه که برای یک نظامی وسپاهی و پرستار و خلبان و... در زمان مقتضی پوشیدن لباس کارآمدی اورا مضاعف می کند. آیا کسی به این افراد می گوید چرا در هنگام حضور اجتماعی با پوشش معمولی وارد نشدی!؟ هرگز چون بعضا حضور یک سردار سپاه یا امیر ارتش یا نیروی انتظامی باعث ازدیاد انگیزش و مساعدت جمعی و همراهی مردمی می شود و حتی الگو گیری صورت می گیرد. روحانیت نیز با توجه به مقبولیت و اعتماد مردم به لباس روحانیت که برای فرهنگ دینی و ملی وحتی قومی و محلی محترم است با حضور خود در کسوت لباس روحانیت سمت راهبری و مدیریت برفرایندکارها را عهده می شوند و با همراهی مردم بارها و بارها از بحران­ها ومشکلات عبور کرده اند.

ضمن اینکه برخی روحانیون ازچهره­های مشهور در مناطق خود هستند و اساسا اگر لباس روحانیت هم نپوشند جای سئوال برای دیگران است که از سویه دیگر بپرسند چرا این طور گمنام وارد صحنه شدید؟ وحتی  برخی ازمغرضین می گویند اینان از در تظاهر و ریا برآمدند و لباس خودرا نپوشیدند تا خودرا خاکی ومردمی نشان دهند و حکایت سوارو پیاده شدن  است والبته اگر برای رضایت مردم کسی به انجام وظایف بپردازد ره بجایی نمی برد و خیر وبرکتی در آن دیده نمی شود. روحانیت پس از یک عمر حجره نشینی و آموزه گیری از مکتب وقرآن واهل بیت(علیهم السلام) این را دریافته که کار خود را مخلصانه و بی ریا انجام دهد وبجای رضایت مردم طالب رضای خالق باشد و در انجام وظیفه خود حتی با چنین اتهام­هایی تردید به خود راه نمی دهد. 

باید بپذیریم که طلاب در درجه اول باید کاری را که مرتبط با ماهیت صنفی خودش است انجام بدهند و در درجه بعد پذیرش وظایف مشخص در کمیته های نُه‌ گانه­ای که دفتر سیاسی اجتماعی برای آنان تعریف کرده وهم راستا با رسالت آنان است.

اما اینکه طلبه برود برای مردم بنزین بزند یا ماسک تولید کند یا بیمارستان را طی بکشد، این قبیل از کارها هر چند در نگاه دقیق ایثارگری و از خودگذشتگی است و حتما طلاب می خواهند آن را وسیله دست‌یابی به اهداف و آرمانشان قراردهند و البته این نیت مقدس ستودنی است اما خدای ناکرده بعضاٌ دشمنان و مغرضان چنین القا می کنند که طلاب توانایی و دانش و مهارت و امدادگری و فریادرسی و معاضدت در بحران ندارند و در همین سطح فعالند! اموری را انجام می دهند که همه می توانند متقبل شوند پس این همه مدارس و اعتبارت مالی و.... حوزه ها برای دست یابی به چه تخصص دینی مصروف شده است؟

با انجام این قبیل کارها با لباس مقدس روحانیت ممکن است عده­ای بگویند این­ها حرکات نمایشی انجام می دهند و...!

 البته قیاس مع الفارق نکنیم اینکه در جریان سیل آغازسال98 روحانیت در متن زندگی مردم و در کنارشان بودند و این قبیل کارها را متقبل شدند آن زمان اوضاع بحرانی و آسیب عمومی و همگانی بود و همه نیاز به کمک داشتند و هیچکس نبود این وظایف را به دوش بکشد لذا کیاست و موقعیت شناسی و صد البته تکلیف گرایی و فریادرسی روحانیت توانست باعث ارتقای سطح محبوبیت خود در سطح ملی و فراملی شود.

اما در شرایط خاص کرونایی حداقل چنین ضرورتی در سطح وسیع احساس نمی شود هرچند در مورد اقوام و همسایگان و نزدیکان هنوز هم طلاب  باید میدان داری کرده متمرکز بر امور عادی و یدی شوند و مدیریت محله و مساجد را عهده دار باشند.

 با این توضیح طلبه باید کارکرد خود را مطابق بحران کنونی باز تعریف کند در پرتو سال­ها دانش پژوهشی و کسب معارف دینی و یادگیری آموزه­های قرآن و عترت به بیماران و خانواده آنان مشاورت و آرامش بدهد؛ به تبیین احکام فقهی و شرعی و پاسخ به مسائل مستحدثه بپردازد و در اجرای احکام تدفین و تکفین فعالانه راهبری و مشارکت فعال کند؛ حواسش به حاشیه نشینان و بیکاران و درماندگان و در راه ماندگان باشد و سنت های حسنه گلریزان و کمک به درماندگان و... را احیا کند؛ پاسخ مستدل به شبهات دینی و انقلابی در جنگ ایدئولوژیک بدهد؛ فعالیتش را در فضاهای مجازی، شبکه­های اجتماعی و رسانه­ها تشدید کند و در کسوت کارشناس رسانه­ها فعال شود؛ جلسات توجیهی با اصناف، پاکبانان و پرستاران و اطبا و مدیران وحتی با عاملان تغسیل اموات جلسه توجیهی ورفع نگرانی  بگذارد و بجای پذیرش مستقیم مسئولیت ازسوی خود  آنان را انگیزه­مند و کمک یار آنان باشد تا یاد بگیرند در شرایط بحران به وظایف خود عمل کنند همان گونه که در شرایط کنونی پزشکان وپرستاران با انگیزش بالا به رسالت خود عمل می­کنند و مدال خدمت وشجاعت دریافت می کنند و مورد تجلیل و تعظیم آحاد ملت قرار می­گیرند و همچون رزمندگان حتی به فیض شهادت در خدمت نایل می آیند و با اختیار ورغبت این مسئولیت خطیر را مجاهدانه ومخلصانه می پذیرند.

درواقع حوزویان باید با بازشناسی و ظرفیت شناسی خود ومحیط پیرامونی، مدیریت بحران نموده و تشکل­های ایجاد شده و تاثیرگذار حوزوی و مردمی را بعدها نیز استمرار ببخشند تا در شرایط بحرانی و غیرقابل پیش بینی غافلگیر نشوند. مگرنه اینکه باید برای خلاصی از این ویروس منحوس علم و دین، دارو و دعا در کنار هم باشند پس با جدیت و تلاش بیشتر به وحدت بین حوزه و دانشگاه و قرابت بخشی به علم و دین بوسیله مدیران ارشد و استانی در این شرایط حساس معطوف شویم؛ ظرفیت معلمان و نهادهای فرهنگی؛ هنرمندان متعهد و گروه های مرجع، پزشکان وپرستاران وخادمان دیگررا فعال کنیم و هم­افزایی بین نهادهای هم­سو با کنار نهادن اختلاف سلایق، هم­افزایی و انجام فعالیت مشترک را دوچندان کنیم و ... اگر در کنار انجام رسالت اصلی خود می‌خواهد خلوص خود را به حد اعلا برساند و اقدام به کارهای معمولی هم بکند مراقب باشد تا سطحی نگران و مغرضین برچسب بیکاری یا حرکات نمایشی به او نزنند. ناگفته نماند که در صورت نیاز و ضرورت به کارها و خدمات عمومی شایسته است طلاب نقش محوری داشته و حداقل تعدادی نیروهای بسیجی یا داوطلبان آزاد مؤمن و جهادی از نیروهای مردمی را هم کنار خود داشته باشند تا در این صورت نشان داده شود که مدیریت بحران و بسیج امکانات و... توسط طلاب انجام می­گیرد و حتی الامکان در کارهای معمولی با لباس مقدس روحانیت ورود نکنند.

خلاصه همراهی و حضور روحانیت در متن زندگی مردم در غم و شادی و بیماری و بحران قابل تحسین است و ضرورت هم دارد اما باید شأن و حریم روحانیت حفظ شود و تا آنجا که ممکن است به رسالت اصلی خود که کارکرد منحصربه فرد و اختصاصی آن­هاست معطوف شوند .

اما درعین حال طلاب باید هوشمندانه اوضاع را بسنجند که چه کاری را در چه زمانی و با چه هدفی را انجام دهند تا خدای ناکرده لطمه ای به کارکرد روحانیت و شأن آنان وارد نشود. در این میان طلاب کاملا آتش به اختیار نباشد بلکه به خرد جمعی احترام بگذارند و چشم و گوش به مرکز فرماندهی و اتاق فکر حوزه­های علمیه و مدیریت بحران و دفتر سیاسی و اجتماعی و توصیه­های مدیران فرهیخته و بصیر و دوراندیش حوزه­های علمیه داشته باشند.

ان شاء الله

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




  • سامانه و خدمات
  • ويژه ها